ช่วงนี้ได้ขนของกลับมาที่บ้านแล้ว
ไปเรียนอีสานนาน 6 ปี ได้กลับมาบ้าที่ใต้ซะที!!
ยอมรับว่าอีสานน่าอยู่มากกก อากาศดี ผู้คนใจดี เงียบสงบ
ถึงแม้ว่าผลไม้หากินยากซักหน่อย แต่อากาศไม่ร้อนเท่าภาคใต้
กลับมาบ้านทีนึง ปรับตัวทีนึง ปรับตัวยากมาก อากาศจะอยู่ตรงไหนของบ้านมันร้อนไปทุกอณูขุมขน
จริงๆก็อยากจะอยุ่อีสานแหละ !! แต่ติดตรงแม่ทำงานอยู่ใต้ เลยต้องกลับ
ใจจริงอยากให้แม่เลิกร้าน แต่อย่างว่าแหละ คนเคยทำงานทุกวัน
ให้มาอยู่เฉยๆ รอลูกเลี้ยง ให้เงินเป็นเดือน ก็กลัวแกจะเหงาอีก
พาลจะเจ็บไข้ได้ป่วยเอา!!
ช่วงนี้รอประกาศว่าได้อยู่ จ. ไหนแน่ ถ้าไม่ผิดพลาดก็คงจะได้เป็นหมอที่นี่แหละ
แม่ก็ดีใจใหญ่ที่รู้ว่าลูกสาวจะได้กลับมาที่บ้าน
คนเป็นแม่ก็หน้าบาน ส่วนลูกเริ่มเหงื่อตก 55
กลัวอนาคตข้างหน้าชะมัด กลัวเป็นหมอที่เก่งไมได้
กลัวการเรียนกับชีวิตจริงเราทำได้ดีไม่เหมือนกัน
กลัวไม่มีเพื่อน กลัวไม่มีทุนเรียนต่อ
กลัวลำบาก กลัวแฟนทิ้ง เพราะระยะทางมันไกลเหลือเกิน
กลัวไปหมด ณ ขณะนี้
กลัว กลัว กลัว
T_____T
